niedziela, 11 września 2011

100 lat stylu

Zobaczyłam na Cup of Joe i muszę się podzielić: "100 years of East London style in 100 seconds. Sept 13th 1911 - Sept 13th 2011".


Co Wam się najbardziej podoba? Ja biorę lata '30, '40 i 2011.  Bardzo lubię też końcówkę, czyli to co sama przerabiałam w swoim, wydawało mi się, krótkim modowym życiorysie. Jest etno z lat '90, sportowo-skate'owy styl  przełomu tysiąclecia, moda na neo-hippie z lat chyba około 2007, którą sama intensywnie przechodziłam. Zatem filmik można uznać za uniwersalny,  charakteryzujący nie tylko Londyńczyków.

wtorek, 6 września 2011

W roli głównej: kolor!

Czy często zdarza się, że nowy produkt Was kompletnie zaskakuje? I to w pozytywny sposób? Przyznam, że mnie raczej rzadko. Mnóstwo jest rzeczy, które mi się podobają i budzą chęć posiadania. Ale prawdziwe zaskoczenie połączone z uderzeniem dolnej szczęki o parkiet w geście godnym postaci z kreskówki? To niestety jak z deszczem perseidów: zdarza się raz do roku, a i tak akurat chmury wszystko zasłonią. Tym większa jest moja radość, że mogę pokazać Wam Andy Pop. To wysokiej jakości srebrna biżuteria, której centralnym elementem jest kolor. W dodatku kolor wymienny. W zależności od: nastroju, mody, dnia tygodnia, okazji, torebki, koloru lakieru paznokci itd sama wybierasz "oczko". No dobrze: ale jak  wymienny? I tu właśnie moje wielkie "łał": kolor to plastelina. Nietoksyczna, niebrudząca, intensywna, którą możesz wymienić sama.
Andy Pop. powstał z inicjatywy dwójki projektantów: Marii Kuboszek i Tomasza Woźniaka. Zafascynowani szlachetnością i strukturą srebra poszukiwali możliwości stworzenia z niego biżuterii pozwalającej na kreatywną zmianę nie tylko twórcy, ale też właścicielowi. Pomysł z plasteliną to powrót do okresu niczym nieskrępowanej wyobraźni - dziecinstwa. 
Miałam okazję sprawdzić biżuterię Andy Pop. na żywo: to wciąga!






Po więcej zdjęć i informacji zapraszam na:
http://www.facebook.com/andypopart
Film instruktażowy:
http://www.youtube.com/watch?v=HcjvZhuzkUg
Strona już wkrótce:
http://andypop.pl/

środa, 31 sierpnia 2011

Tureckie łezki czy perskie pikle?



Paisley to jeden z moich ulubionych wzorów. Oczywiście wzorów wykorzystywanych w wystroju wnętrz, bo odzieżowo jestem wzorkofobem.*.  Mnie znany jako turecka łezka. W USA to tytułowe  Persian pickles, znane także pod nazwą walijskie gruszki. Coś co ma tak wiele nazw nie może mieć banalnej historii. 
Przypominający skręcone łzy deseń pochodzi z Iranu i Indii, ale jego zachodnia nazwa wywodzi się od miasta Paisley w  Szkocji.
Spotkać się można z opinią, że u źródeł tego wzoru znajdziemy stylizowane przedstawienie drzewa cyprysowego: w Zoroastryzmie symbolu życia i wieczności W starożytnej Persji był to dominujący wzór włókienniczy wykorzystywany zarówno przez sfery najwyższe, włączając rodzinę królewską jak i  stosowane przez ogół społeczeństwa. Źródła podające za ojczyznę paisley Indie, dopatrują się w łezkach podobieństwa do owocu mango.
Do Europy tkaniny sprowadziła Kompania Wschodnioindyjska w połowie XVII wieku. Podobnie jak i inne indyjskie wzory, paisley stał się tak modny, że import z Indii nie zaspokajał popytu wśród zafascynowanych egzotyką Europejczyków. Dzięki nowej masowej technologii drukowania tkanin marsylskie manufaktury wkrótce wycięłyby wszelką miejscową konkurencję w pień, gdyby nie królewski dekret o zakazie druku i importu materiału w łezki. W dziewiętnastym wieku europejska produkcja paisley wciąż rosła, szczególnie w szkockim mieście, któremu deseń zawdzięcza swoją nazwę. 

Ciekawostki nieco bardziej współczesne: 
- Hal Rubenstein i Jim Mullen w 1995 roku publikują poradnik: Paisley Goes With Nothing: A Man's Guide to Style. Czyli w wolnym tłumaczeniu: Paisley nie pasuje do niczego. Przewodnik po męskiej modzie.
- Paisley był hitem wśród hipisów. John Lennon miał nawet  Rolls Royce'a pomalowanego w łezki.
- azerska reprezentacja na zimowej olimpiadzie w Vancouver w 2010 roku zapisała się w pamięci widzów, przede wszstkim spodniami w paisley. Niestety nie osiągnięciami medalowymi.
- perskie pikle są popularnym motywem w patchworkowych kołdrach. Polecam "Klub perkich pikli" Sandry Dallas wszystkim wielbicielom książek Fannie Flagg. 

Lubicie paisley? Jak John Lennon, czy trochę mniej? 

Poniżej kolekcja Etro Home, włoskiego domu mody Etro.










* Dla Paisley robię małe wyjątki i poddałam się modzie na marynarskie pasy. A nawet jeśli kupię coś wzorzystego, to nie noszę. Ograniczam się do podziwiania na innych. 
 Wszystkie informacje pochodzą z Wikipedii.

czwartek, 25 sierpnia 2011

poniedziałek, 1 sierpnia 2011

Retro chłopaki

Dialog o 17.30 w piątek:

Moja szefowa: Hazel, jak się mówi: modelów czy modeli?
Ja: W sensie ładnych chłopców?

Niestety nie o ładnych chłopców szefowej chodziło, ale że w dopełniaczu jak i chyba każdym innym przypadku brzmi to jednak tak samo, to wybaczyła mi moje lekkie intelektualne zapóźnienie i uśmiała się zdrowo. To tak dla wprowadzenia w temat, bo dalej jednak o ładnych chłopcach będzie.

Stara (wiosna/lato 2010), ale wciąż robiąca wrażenie kampania Wólczanki: Moja Pierwsza Biała. Fotografie: Zuza Krajewska i Bartek Wieczorek. Dla mnie cudeńko. Rzadko zdarza mi się pamiętać polskie kampanie reklamowe, szczególnie jeśli nie jestem grupą docelową. Aczkolwiek powinnam przecież pamiętać, że sprytni specjaliści od reklam, badań rynkowych i cała reszta tej sympatycznej grupki doskonale zdaje sobie sprawę, że o wyborze koszuli jak i męskich kosmetyków decyduje najczęściej kobieta.

Jak Wam się podoba?






P.S. Ale  rower na drugim zdjęciu!