Zielenina

   To niechybnie oznaka starzenia, że coraz bardziej tęsknię za domem na wsi... Od wielu lat uważam się za stworzoną do miejskiego trybu życia: uwielbiam jadać poza domem, przyglądać się wystawom, ludziom na ulicy i chodzić do kina. A ostatnio jak na złość dopada mnie nostalgia za mgłą nad łąką, sezonami, widokiem gwiazd, zapachem roślin i ciszą jak makiem zasiał. To nie licentia poetica, żeby Was wprawić w sielankowy nastrój - naprawdę brakuje mi tych bardzo konkretnych rzeczy, jakkolwiek sentymentalnie by to nie brzmiało (wiem, brzmi jakbym się naczytała "Ani z Zielonego Wzgórza").

  Różne są objawy zbliżających się urodzin: chęć totalnej metamorfozy, przedwczesny kryzys wieku średniego (czy wszyscy się rozpoznali w tym opisie? ;)), może u mnie to emerycka tęsknota za zielenią?

Zdjęcia wykonane telefonem, więc bardzo przepraszam za ich jakość, musiałam się podzielić gruszką w trawie i pomidorem na krzaczku :).

Amsterdam!

Ciężko mi opisać wrażenia z Amsterdamu, aby nie popaść w banał zachwytu nad kanałami i zadziwienia ilością rowerów. Napiszę wiec tylko, że miałabym ochotę znowu przysiąść w małej knajpce De Groene Vlinder (Zielony Motyl, jeśli wierzyć szyldowi) przy Albert Cuypstraat i zjeść typowy lunch Amsterdamczyków, czyli wielką pyszną kanapkę. I do tego zimne piwo... Popatrzyć na piękne witryny sklepów, zielone podwórka, podziwiać świetnie ubrane miejscowe dziewczyny. Duuużo sklepów z butami, skórzanych kurtek i stylu Isabel Marant na ulicach - czyli w moich oczach bardzo przyjemnie. Przy kolejnej wizycie ominęłabym już pewnie dzielnicę czerwonych latarni, a skupiła się na podziwianiu mieszkań na łodziach. No i Rijksmuseum ... Niestety zabrakło czasu, więc kolejna wizyta w Holandii jest nieunikniona :).

I w słońcu czasem też

Londyn w deszczu

 

To jak na razie moje ulubione europejskie miasto. Razem z Edynburgiem ma się rozumieć. Uwielbiam tę różnorodność: każda dzielnica, którą miałam okazję zobaczyć jest inna i niepowtarzalna. Zrobiliśmy sobie zwiedzanie przekrojowe: od hipsterskich okolic Brick Lane po wymuskane trawniki Regent's Park.

Na zdjęciach Old Spitalfields Market i okolice Brick Lane właśnie.

Otagowana: dobre i polskie

Wolę napisać dobre i polskie, niż dobre, bo polskie. To oryginalne hasło nie najlepiej mi się kojarzy. Dla mnie brzmi już prawie jak: dobre chociaż polskie ;). A w dziedzinie kosmetyków zdecydowanie mamy się czym pochwalić! Rodzima produkcja wciąż zachowuje mocną pozycję rynkową, mimo naporu międzynarodowych korporacji z ich kosmicznymi budżetami marketingowymi.

Trzymam kciuki z Inglot, Eris i wszystkich, którzy próbują zawojować nie tylko nasz rynek, ale również zaistnieć za granicą.

A teraz do rzeczy: otagowana przez Julkę, przedstawiam moje typy:

1)  Podobnie jak Julka lawendowy szampon Ziaja :) 

Podoba mi się zapach, opakowanie. Produkt spełnia swoją funkcję bez zarzutu. Włosy są sprężyste, błyszczące i łatwo się rozczesują (choć to raczej dzięki odżywce z keratyną...) Nie oczekuję fajerwerków od szamponu :).

2) Krem na noc: Iwostin Purritin

 

Moja cera to niestety tzw pełen pakiet: mieszana, z niedoskonałościami (zwanymi kiedyś po prostu pryszczami), ale też pierwszymi zmarszczkami. Ten krem sprawił, że zamiast kryjącego fluidu, mogę spokojnie używać tylko sypkiego podkładu. 

3) Maseczka Dermika Satysfakcja

Stosuję rzadko, najczęściej kiedy moje policzki zaczynają przypominać twarz Nel z  "W pustyni i w puszczy" z etapu saharyjskiego powieści. Maska jest rewelacyjna. Zapachem, bogatą konsystencją i w ogóle pod względem doznań zmysłowych dla mnie dorównuje Rose Noire Sisleya. Za skład ręki nie oddam, bo nie chce mi się wyszukiwać w sieci, a i tak się na tym znam. Chemia niestety zawsze była moją piętą achillesową.

4) Maska oczyszczająca Ziaja z glinką szarą

Delikatnie oczyszcza i odświeża skórę. Nie ściąga twarzy tak potwornie jak inne maseczki z glinkami, co dla innych może być minusem, ale mnie akurat odpowiada. Bardzo lubię i często do niej wracam.

5) Kosmetyk, którego używałam dawno temu i przez dość krótki czas, ale bardzo chętnie wróciłabym do niego: różany peeling solny z warstwą oleju marki Stara Mydlarnia.

Są też inne warianty zapachowe, jeśli ktoś akurat nie lubi pachnieć jak zakładowe wczasy w Bułgarii, ale kluczowa jest ta warstwa oleju. Genialnie pielęgnuje skórę. Na pewno kupię jak tylko zaniesie mnie w kierunku przybytku typu mydlarnia i wykończę dwa inne peelingi, które mam. Projekt denko, to dla mnie prawdziwe wyzwanie, ale staram się go realizować. Tylko niech ktoś zabierze ode mnie balsam Pat&Rub!!! Wszystko ok, ale ten zapach Cifa...

Nikogo nie nominuję, bo się wstydzę :), choć chętnie poznałabym Wasze typy. Może odpowiecie w komentarzach? Będzie bardziej niezobowiązująco.

Hazel

P.S. Drodzy i kochani Czytelnicy,  zwracam się z uprzejmą prośbą o Wasze rekomendacje ciekawych miejsc w Londynie. Klasyki, czyli Big Ben, Tate Modern, National Gallery itp mam już "zaliczone", choć pewnie z przyjemnością znowu je odwiedzę. Pytam jednak o Wasze tajemne miejsca, których nie znajdę w przewodnikach. Czy warto na przykład wybrać się w okolice Brick Lane lub na Columbia Road Market? Gdzie zjeść oprócz Nordic Bakery :)? W grę wchodzi raczej opcja ekonomiczna. Pchle targi, ciekawe butiki, najlepsze wystawy w najbliższym czasie?