Co ostatnio

I nagle mamy zimę. Jesień przemknęła przez palce. Czas biegnie nieubłaganie, choćby chciało się go schwycić za ogon. Dekoracji świątecznych na razie u mnie brak. Prezenty: powoli, powolutku pojedyncze sztuki udało mi się wymyślić, a nawet kupić. Chciałabym zrobić też prezentowe DIY: ciasteczka, przewiązane wstążeczką i pięknie zapakowane. Jest nawet taka pełna inspiracji i przepisów książka Sigrit Verbert "Smakowite prezenty" - przeglądałam, polecam. Tylko chwili czasu potrzebuję.

W kategorii różne: robię rachunek sumienia i coraz bardziej jestem zła na siebie, za różne niby drobne przewinienia. Za niedotrzymane postanowienia, za uznawanie za oczywiste czegoś, co wcale takie nie jest. Za swoją próżność i kompleksy, jakkolwiek paradoksalne, to prawdziwe i fatalne połączenie. Już chyba lepiej być albo próżnym, albo zakompleksionym... ;) Może to już preludium do noworocznych postanowień?

Poza tym byłam na wspaniałym koncercie Florence+The Machine - wielkie muzyczne przeżycie. Florence Welch to na scenie bogini: wszystkie oczy wpatrzone w nią, bardzo emocjonalna, unosi za sobą publiczność. Nie muszę chyba mówić, że jej głos na żywo jest równie mocny i porywający jak na nagraniach studyjnych.

Przeczytałam "Nielegalne związki" Grażyny Plebanek. Choć można mieć do tej książki sporo zastrzeżeń, to na pewno daje do myślenia i świetnie opisuje Brukselę. Zastanawiałam się nad opinią mojej przyjaciółki, że główny bohater nie jest wiarygodny, bo jego stany uczuciowe są typowe dla kobiecego zakochania. A ja wierzę, że są mężczyźni, którzy tak patrzą na kobiety, tak właśnie się w nich zadurzają. Na przykład pisarze, a główny bohater powieści właśnie nim jest. Ciekawa jestem jakie opinie "Nielegalnym związkom" wystawiają czytelnicy brzydszej płci.

A teraz znikam, bo na zegarku 00:59.

Zdjęcia znalezione w sieci.

Kamień i aksamit

Aksamitna ołówkowa spódnica  z luźnym w stylu tiszertem: na tak czy na nie?

Michelle Dockery wygląda świetnie w Burberry Prorsum F/W 2012. Ale czy jeśli wyciągnę z szafy swoją bordową aksamitną spódnicę po cioci o podobnym kroju osiągnę zbliżony efekt? Ech... jestem nudziarą i zawsze boję się bardziej odważnych połączeń. Mam wrażenie, że ludzie się na mnie gapią, a tego nie lubię. A co mnie to obchodzi, że się gapią? Nie wiem co mnie obchodzi, ale niestety obchodzi :). 

A swoją drogą cała kolekcja bardzo mi się podoba. I świąteczny wizuel na stronie Burberry też, nawet bardzo. Łatwo mogę sobie wyobrazić, że te prezenty lecą do mnie...

A co Wy przygarnęłybyście z tej kolekcji najchętniej?

I Kate Bosworth już w wersji nieaksamitnej.

 Śnieg na pokazie :)

Lecą...

Marzy mi się piękny duży obraz. Ze względu na lokalny patriotyzm (koszty wysyłki też nie są bez znaczenia) wolałabym, aby to było dzieło polskiego artysty. Najlepiej młodego i nieodkrytego jeszcze, co zwiększa szanse, że koszt obrazu będzie się mieścił w granicach moich skromnych dość mocy nabywczych :).

Planuję w najbliższych tygodniach  wybrać się na spacer jedną ze Ścieżek Galeryjnej Gabloty Krytyki. Załączam link do strony projektu: http://gablotakrytyki.pl/sciezka. Pomysł prosty jak drut, ale pomocny: czasami mijamy podczas swoich codziennych wędrówek po mieście naprawdę ciekawe miejsca i nie zauważamy małych tabliczek w gąszczu reklam, banerów, ogłoszeń.

Tymczasem kilka obrazów, które chętnie powiesiłabym na swoich ścianach:

 Trzy powyższe są dziełem Bruno Marcelloni. Zakochałam się w jego pracach podczas wakacji. Niestety zdjęcia zupełnie nie oddają niesamowitej urody obrazów, która zawarta jest w ich fakturze i wrażeniu głębi.

Z lewej obraz Stephena Croesera. Z prawej: niestety nie udało mi się zidentyfikować autora.

Pomyśleć, że był taki krótki okres w moim życiu kiedy twierdziłam, że nie lubię błękitu. Chyba nikt by się nie domyślił patrząc na moich faworytów. Teraz przełamuję swoją niechęć do czerwieni. Mam już w swojej szafie dwie czerwone rzeczy :).

Pocztówki z raju

Jako uwieńczenie dzisiejszego bardzo dobrego dnia kilka pocztówek z wrześniowych włóczęg po enotekach, wąskich uliczkach, wzgórzach i kawiarniach. Na razie to tylko zajawka. mam nadzieję, że uda mi się jeszcze opisać Wam kilka szczególnie pięknych miejsc, podzielić się wrażeniami z podróży, a mieliśmy szczęście do małych przygód. Takich które najmilej się opowiada przyjaciołom nad lampką wina. A może to wakacyjny stan umysłu sprawia, że po prostu dostrzegamy te drobiazgi, które w codziennej bieganinie nam umykają? Zwalniamy obroty, otwieramy się na innych ludzi i nagle podana przez obcego człowieka figa na końcu wielogodzinnej wędrówki w toskańskim upale nabiera magicznych właściwości, nieziemskiego smaku? Wyobraźmy sobie sytuację gdy taką samą figą częstuje obca osoba w pociągu inter-regio relacji Warszawa Wschodnia - Katowice. Nieufność? Conajmniej ;).

 

Udanego weekendu! Mnie czeka duża impreza, na którą jeszcze nie mam pojęcia w co się ubiorę :).

22092012

   Najukochańszy moment tygodnia: piątek późny wieczór.  Pełnia możliwości przede mną. Tyle zdrowych rzeczy bazujących na warzywach do ugotowania, tyle słodkości z White Plate do upieczenia, tyle spacerów do przejścia i knajpek do odwiedzenia. Więc w sumie lepiej żeby w weekend padało, abym pod koniec nie miała wyrzutów sumienia, że tego wszystkiego nie zrobiłam, tylko leniłam się z książką i słuchałam muzyki :).